وَلَقَدْ أَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِى أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ أَفَلَمْ يَكوُنُوا يَرَوْنَهَا بَلْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ نُشُوراً « 40 » وَإِذَا رَأَوْكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً أَهذَا الَّذِى بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا « 41 » إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ آلِهَتِنَا لَوْلَا أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلًا « 42 » لغت و اعراب : سَوء به فتح ، هم مصدر و هم صفت است يعنى هر چيزى كه انسان را ناراحت كند . و به ضم ، مصدر و اسم مصدر است يعنى بدى . إن يتّخذونك إلّاهزواً ان نافيه است ، هُزُو مصدر است « 1 » يعنى استهزا و تمسخر ، و تقدير كلام « ما يتّخذونك إلّاموضع هزء و مستحقَّه » است . أهذا الذى به‌تقدير « يقولون » است . إن كاد « إن » مخفّفه از ثقيله است به‌تقدير « إن الشأن كاد » . تفسير : وَلَقَدْ أَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِى أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ أَفَلَمْ يَكوُنُوا يَرَوْنَهَا بَلْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ نُشُوراً اهل مكه در تجارت شام راه عبورشان از نزديك مخروبه‌هاى سَدوم بود كه بزرگ‌ترين شهر قوم لوط بوده و به واسطهء طغيانشان عليه لوط پيامبر زير و رو شد به گونه‌اى كه آن شهر و چندين شهر ديگر زير و رو شد يعنى جبرئيل امين منطقه را از چند صد مترى يا چند كيلومترى بالا برد و زير و رو نمود ، سپس بر روى آن باران سنگ بباريد كه هر عبوركننده مىبيند صحرايى است وسيع پر از سنگ خاص

--> ( 1 ) . هُزُو در اصل هُزُؤ بوده كه همزه تبديل به واو شده است .